29-7-2016 – Excursie 1 – Geothermie en Industrie

Dag 6 – Excursie Geothermie en Industrie

Onderdeel van de zomerschool zijn de verplichte, maar desondanks vooral leuke, excursies. Deze zijn bedoeld om ons het land en de huidige gebruikte energietechnieken te laten zien.
Gedurende de zomerschool zullen er 3 voorbijkomen, waarvan dit de eerste is.
Onderwerpen binnen deze excursie zullen zijn:

  • Geothermie
    • Natuurlijke bronnen van lage en hoge temperaturen
  • Geothermische centrales
  • Energiegebruik in de zware industrie

en een beetje extra bij de centrale:

  • een ontmoeting met grootheid Albert L. Albertsson, toch een beetje de lokale goeroe/legende met betrekking tot groene energie

Eerste stop, Kleifarvatn, een meer zonder in een uitstroom en daardoor alleen gevoed door het grondwater en de neerslag in het gebied. Verder is het het grootste meer van het Reykjanes schiereiland.

Volgende stop is een paar kilometer verder, de eerste onontgonnen geothermische bronnen bij Seltun. Hier zijn diverse vormen van geothermische activiteit te zien. Kokende water- en modderpoelen, en diverse kleuren in de rotsen door mineraalafzettingen.

Aan de andere kant van de weg ligt een zeer grote kokende modderpoel, Fúlipollur.

Volgende stop, Svartsengi. Een energie centrale die van een mileu ongelukje de meest winstgevende attractie maakte van IJsland, de Blue Lagoon. De Blue Lagoon is inmiddels zo succesvol dat ze waarschijnlijk meer oplevert dan de centrale zelf.

Bij het in bedrijf stellen van de centrale werd besloten om de gebruikte geothermische vloeistoffen terug te laten vloeien in de grond, door het omringende lavaveld. Echter bleek de lava te dicht, waardoor het nu zo bekende meer ontstond.

Svartsengi is in beheer van HS Orka, tevens thuisbasis van Albert L. Albertsson, Deputy CEO en voorzitter van de geothermische energie groep. Tevens visionair en lokale levende legende. Daarnaast een beetje verlegen en bescheiden.

Svartsinga levert 75 MW electriciteit, en 150 MW warmte aan de omgeving, en levert daarmee energie aan ongeveer 21.000 huishoudens.

Svartsinga was de eerste energie centrale die werkte op geothermische energie voor electriciteit en stadsverwarming. Gebouwd in meerdere fases, met in elke fase de bouw van een geheel nieuwe eenheid. Hierdoor staan (zie ook de foto’s) alle oudere turbines er nog. Er werd gewoon simpel elke keer een nieuwe centrale naast de oude geparkeerd.

De lokale omstandigheden bepalen voor een groot deel wat er in de geothermische vloeistof (water/pekel/stoom) naar boven komt. Bijvoorbeeld H2S, CO2, en silicaten. H2S is bijzonder gevaarlijk, en is het best bekend vanwege de geur van rotte eieren. Echter, het niet meer ruiken hoeft niet te betekenen dat het veilig is. Een overmatige bloodstelling zorgt er namelijk ook voor dat je niks meer ruikt, wat bijzonder onhandig kan uitpakken. Omdat het gas zwaarder is dan lucht heeft het de neiging zich op te hopen in kelders en in de geulen waar de (stoom)pijpen doorheen lopen. Het dragen van een melder is dan ook altijd verplicht. Hoogte waarde was 4.7 ppm, vanaf 5 ppm wordt het gevaarlijk. Niks aan het handje dus.

Wat komt er dan als afval uit zon centrale?
De blue lagoon natuurlijk.
Dit is wat de meeste mensen zien op de foto’s:

En dit is wat je ziet als je een kwartslag draait:

Als je binnen wil zwemmen (is wel geheel afgeschermd) ben je tegenwoordig 65 euro armer. Dat is zelfs de IJslanders te gortig.

Na Svartsengi door naar Gunnuhver, een hoge temperatuur geothermische bron (300 graden). Op de achtergrond is Reykjanes al zichtbaar, een geothermische centrale, (100 MW).

Oplettend persoon zou zich misschien afvragen wat het hout doet boven die stoombron. Dat is de oude loopbrug. Bij het boren naar nieuwe bronnen in de regio opende deze fissuur zich, en werd de oude brug vernietigd. Altijd spannend.

Kleine stop bij de kloof tussen Amerika en Europa:

En als laatste stop de United silicon fabriek in aanbouw. 80% van de energie in IJsland gaat namelijk naar de zware industrie, zoals silicum en aluminium smelters. United Silicon gaat hoogwaardig gerafineerd silicum maken voor met name de Europese markt. Silicum word gebruikt voor halfgeleiders en zonnepanelen, maar ook in producten als protheses en smeermiddelen.

De rafinaderij werkt door middel van electrodes die een smeltbad gesmolten houden door middel van elektrische vlambogen (dat zelfde wat bij het lassen zo fel is, maar dan wat groter).

Een kleine tip;
Investeer in een pijpfabriek, daar schijnt hier goede handel in te zitten.

Geef een reactie