3-8-2016 – Excursie 2 (1/2) – Wind en Hydro

Dag 11.

Onze tweede excursie heeft betrekking op Wind en Hydro (waterkracht). Ondanks dat geothermie de belangrijkste energiebron van IJsland is, met een totale capaciteit van rond 75-80% (zie de onderstaande illustraties over de ontwikkeling van energie in IJsland), zorgt Hydro voor het grote deel van de electriciteit.

http://www.onpower.is/sites/en.on.is/files/primary-energy-use.png

Primaire energy in ijsland (on.is)https://askjaenergydotcom.files.wordpress.com/2012/12/slide08.jpg?w=620

Electriciteits productie in IJsland.

Het verschil zit hem in definitie. Primaire energie is alle energie voor een land. Ook de verwarming, vervoer en transport en alles wat energie kost zit erbij. Electriciteit is meestal maar een relatief klein deel van het verbruik van een land, rond de 20 a 25%. Dat is het deel dat wordt afgedekt in IJsland door de waterkrachtcentrales (die daarvoor in basislast draaien, wat uiterst ongebruikelijk is, maar daarvoor geef ik nog wel eens een lesje waterkracht in IJsland). IJsland gebruikt zoveel geothermie omdat het warme water min of meer een afvalproduct is. Ze verwarmen er huizen en straten mee en IJslanders grapper er zelf over dat ze aardappels koken door gewoon de warme kwaan aan te zetten over een pan. Warm water (ongezuiverd en dus ruikend naar zwavel) is hier goedkoper dan koud water (gezuiverd en daardoor wat lekkerder voor in je glas).

De electriciteit in IJsland komt dus grotendeels van waterkrachtcentrales, die in het hoogland liggen. Dit kaartje geeft dat mooi aan, inclusief de huidige stromen van energie.

http://landsnet.is/english/transmissionandmarket/systemoperations/currentpower/

Dan is er ook nog op aan te merken dat 80% van de energie gebruikt wordt in de zware industrie, zoals de aluminium smelterijen. Ook daar doe ik nog wel eens een cursusje over.

Komt erop neer dat wij richting het hoogland gingen, en daarvoor heb je in IJsland speciaal materiaal nodig.

Eerste stop was een stukje agrarisch, omdat het op de route lag en we de eerste trip er geen tijd voor hadden gehad. De agrarische universiteit van IJsland (Landbúnaðarháskóli Islands). Hier groeien banen, koffie en aardbijen (bestoven door Nederlandse (!!!) hommels). Het was nu wat leeg, want ze laten het meeste groeien onder kunstlicht in de winter.

Impressie:

Daarna door het hoogland in. Eerste stop bij de nationale energiemaatschappij (de grootste, niet de enige) Landsvirkjun. Landsvirkjun draait op dit moment een test met 2 windturbines (de enige windmolens in IJsland) voor de ontwikkeling van het eerste mogelijke windpark. Dit zou echt levensvatbaar worden als IJsland op het Europese net wordt aangesloten (de ICE-LINK kabel, ook daarover een ander college).

Mooie vergezichten, een goed college over wind (mijn interesse is gewekt), en ik leer ook nog eens precies wat ik hier allemaal kan eten in het wild (de kraaihei (crowberry) en blauwe bes groeit nu tegen de klippen omhoog).

De vulkaan in de rits is Hekla. Normaal heeft ze haar koppie altijd diep in de wolken, maar nu zei ze even góður dagur. Hekla zou onderhand een keertje moeten uitbarsten, iets waar de klas collectief voor is.

Toen door naar de waterkracht centrale. Helaas konden we er niet in, maar het gaf een mooi beeld. Landsvirkjun bouwt haar waterkrachtcentrales nu namelijk ondergronds. De dam is weggestopt in het landschap, en de turbines liggen in de berg, hierdoor is er nagenoeg niks te zien in het landschap, op een groot meer na dan.

Je ziet in de fotos een losstaand turbinegebouw, en een turbinegebouw in de berg in aanbouw (als uitbreiding op een bestaand complex).

Als een-naar-laatste stop even de natuurlijke schoonheid van Gjain.

En als laatste (voor we naar ons hoogland hotel gingen), Háifoss.

Wij waren inderdaad ook verbaasd over dat schaap.

Tweede deel van de excursie in het volgende blog!

Geef een reactie